Brugges Rock Rally
Karel Vandendorpe (zelf muzikant) en Alex Calmeyn doken, naar aanleiding van het artikel over de Brugse muziek in Humo’s Rock Rally (februari-editie van EXit), in hun archief en bezorgen ons nog een aanvulling voor het jaar 1982, dertig jaar geleden, dus. ‘Dat jaar was, net na de punk, het jaar met de meeste Brugse deelnemers’, zegt Vandendorpe.
'Volgende Brugse groepen namen toen deel: The Avenue (met onder meer Geeraard De Groote), Fizik (met Karel Vandendorpe, Geert Demeyer en Patrick Provoost), Dyweb (groep uit Sint-Andries), Nico at Home, The Push, The Rag (van Zeebrugge), Schizophrenic (met Els Helewaut voor de backing vocals), UXB (the Unexploded Bombs) en Veto. De preselecties vonden toen plaats in de Grote Schuur in Den Haan en in zaal Rustenhove in Assebroek. Wegens de grote opkomst startten de preselecties al om 17.00 uur. Voor zover ik weet is geen enkele Brugse groep dat jaar tot in de finale geraakt’, besluit Karel die een groot archief bijhoudt over alles wat met muziek en uitgaan in Brugge te maken heeft. Wie voelt zich geroepen om dat ooit eens in boekvorm te gieten? (ADC)
--
Donderdag 2.02 Amatorski & film – Cactus Club @ MaZ – 20u00
foto Maria De Gier
Nadat de band rond Inne Eysermans een onuitwisbare indruk maakte in de preselecties van Humo’s Rock Rally, bracht Amatorski het betoverend mooie ‘Same Stars We Shared’ uit, met daarop vier verstilde prachtsongs. Met ‘TBC’ heeft de band nu ook een eerste langspeler uit, vol onderhuids drama en essentiële, filmische geluiden die zich gaarne ophouden in de buurt van Portishead en Sigur Rós. Met ‘Amatorski & Film’ zorgt de band voor een programma waarin muziek en beeld naadloos in elkaar overlopen. Kortfilms aangeleverd door beloftevolle, jonge cineasten met de muziek van Amatorski als soundtrack, of omgekeerd, beelden beïnvloed door hun songs. Amatorski en film. Film en Amatorski. (LF)
--
Tot Altijd beklijvend verhaal
Dinsdagavond luisterde een nokvolle Lumère naar de edele bedoelingen van filmregisseur Nic Balthazar met zijn nieuwste film Tot Altijd. De feiten waarop deze film gebaseerd is, zijn bekend: het tragische leven van Mario Verstraete, de eerste MS-patiënt die in 2002 gebruik maakte van de toen ophef makende euthanasiewet.
Het slot is bijgevolg voorspelbaar, maar toch levert het verhaal beklijvende cinema op, niet in het minst door het waarachtige vertolking van de twee hoofdfiguren
Koen De Graeve en
Geert Van Rampelberg. De critici keken, als steeds, met een verschillende bril op:
Knack ongenadig streng,
De Standaard lovend met vier sterren (
'en drie zakdoeken'). Zelf houden we het op moedige cinema over een thema dat menig cinemabezoeker na aan het hart ligt. De soms ijzige stilte in de zaal sprak boekdelen. Nog heel de maand te zien in Lumière. Een Vlaamse film met een groot hart. (LF)
De (bijna) complete Brugse geschiedenis van Humo’s Rock Rally
In het februarinummer van EXit geven we een overzicht van de Brugse
inbreng in Humo’s Rock Rally dat al sinds 1978 wordt georganiseerd. Het overzicht was blijkbaar niet volledig, want we kregen een bericht van Nöel Van Oyen dat de
eerste Brugse band die ooit meedeed aan de Rock Rally ST.JAMES was en
dat tijdens de eerste editie van 1978.
Ze werden op 19 maart in Zaal Zuudhove in Koekelare nipt verslagen door Stagebeast, het latere Revenge 88 uit Oostende en mochten niet doorstoten naar de
finale.
Dat was vreemd’, zegt Noël hierover, ‘want dat jaar speelde
ST.JAMES het voorprogramma van Machiavel, Gruppo Sportivo, Van Halen
en AC/DC.... en het jaar ervoor stonden ze al op Rock Torhout en
Bilzen.’
Hoe het met Humo’s Rock Rally anno 2012 gesteld is, kunt u live aan de
lijve ondervinden op zaterdag 11 februari in de MaZ. Voor notulatie in
de Brugse rock- en popannalen: Topanga is de enige Brugse groep in
de preselecties. (ADC)
Tweemaal Jan Decorte dezer dagen.
Niks of Niks is Decortes interpretatie van Shakespeares klassieker Much Ado About Nothing (op 28.02 in Stadsschouwburg). The Indian Queen is een semi-opera van Henry Purcell, 26.01 (Updated, HT: Paul Willaert) in Concertgebouw.
EXit: Waarom opnieuw een bewerking van Shakespeare?
Jan Decorte: ‘Omdat hij het ultieme genie is: ‘He’s got the poetry’. Hij twijfelt niet aan zijn woorden. Shakespeare heeft zijn stukken gemaakt, zoals ze in hem opkwamen. Zijn werk is zelfs niet vergelijkbaar met dat van de oude Grieken. Ik ga voor mijn vertalingen ook altijd uit van de originele Engelse tekst, want alleen dan kun je het genie van zijn taal volledig vatten. Ik wil zijn werk ‘loswortelen, onttalen’ om zo tot de kern te komen.’ (SD)
C(h)oeurs: Brugge heeft de Belgische première te pakken
Foto Chris Van der Burght
‘We brengen dit jaar toppers uit de hele wereld, en niet alleen uit Europa. We beëindigen het seizoen met een bijzonder exclusief project, dat velen ons zullen benijden: de nieuwste productie van Alain Platel, gemaakt in opdracht van Gerard Mortier voor de Opera van Madrid: C(h)oeurs. Brugge heeft de Belgische première te pakken.’
Zo kondigde een fiere Jeroen Van Acker, artistiek directeur van het Concertgebouw, het seizoen 2011-2012 in EXit van mei vorig jaar aan. Maandag 23.01 nodigden Gerard Mortier en Alain Platel de Europese cultuurpers uit in Gent voor een beloftevolle voorstelling van zaken. C(h)oeurs gaat op 13 maart in première in het Teatro Real in Madrid (waar Mortier artistiek directeur is), verhuist begin juni naar het Holland Festival en nadien naar Duitsland, om uiteindelijk op 12, 13 en 14 juni in het Brugse Concertgebouw neer te strijken. C(h)oeurs staat in ons land alleen in Brugge geprogrammeerd. Spektakel beloofd met meer dan 160 figuranten en muziek van Verdi en Wagner. Nu meteen met stip in de agenda. (LF)
Met vriendelijke groeten, Bart Caron
Sinds Vlaams Parlementslid Bart Caron (Groen), van 2002 tot 2004 kabinetchef bij de ministers van Cultuur Anciaux en Van Grembergen, mee besliste over de subsidiëring van het Concertgebouw, zit het grondig fout tussen de man uit Marke en Patrick Moenaert. De burgemeester verweet hem ‘kortzichtige natrapperij’, het parlementslid noemde het verwijt ‘lachwekkend’.
In het jongste EXit-interview veegt Caron alle wederzijdse frustraties onder de mat. Meer zelfs: hij blaast de loftrompet over het lokale cultuurbeleid dat ‘het complementaire duo Moenaert-Roose’ de voorbije tien jaar heeft gevoerd.'
Met de nodige lef waarschuwt Caron ook de Brugse opinie voor de nakende verkiezingen ‘die wel eens een nieuwe politieke constellatie kunnenveroorzaken’. In zijn somberste gedachten vreest hij zelfs ‘een dramatische ontwikkeling voor de culturele ontwikkeling van deze stad’. Het parlementslid van Groen richt daarbij zijn pijlen op ‘de neo-liberalen’ die roepen dat kunst en cultuur een linkse hobby is.
Caron zegt het onomwonden: "Het zou doodjammer zijn als het beleid van Moenaert & Roose, zelfs maar gedeeltelijk, zou afgebroken worden". De conclusie, zegt Caron, is: "Er mag niet bespaard worden op de museale werking, niet op de dotatie aan het Concertgebouw en niet op de werking van het verenigingsleven".
Tot slot laat hij ook nog zijn licht schijnen op de Brugse twisten over het erfgoedbeleid met een genuanceerd standpunt: "Ik begrijp de onrust van de Brugse erfgoedverenigingen, maar ik betreur dat ze geen oog hebben voor het erfgoed van morgen, voor de nieuwe architectuur". Waar Caron totaal geen begrip voor toont, is het geplande Historium op de Markt: "Dit Museum (LF. een privé-project, aanvankelijk gepland op site Oud Sint-Jan) vind ik een miskleun en een affichecampagne waard. Dit project zal zowel peperduur als middelmatig zijn en dat op een toplocatie. Men zal de toerist bedotten en het zal de reputatie van Brugge schaden. Brugge heeft andere prioriteiten, zoals het lenigen van de nood aan tentoonstellingsruimte."
Auteur Siegfried Bebaecke: ‘Het verhaal begint bij de mobilisatie in 1914. We zien hoe de bevolking de Engelse troepen die naar het front optrekken luid toejuicht en daarna, hoe de Duitsers hun intrede doen. Met de foto’s, vaak uit internationale magazines, wordt de lezer een nauwkeurige toeschouwer. ‘
‘Vier jaar lang leefde de Bruggeling in een stad waar het wemelt van Duitse militairen. Troepen nemen kazernes en schoolgebouwen in. De foto’s tonen parades en concerten en we zien ook de Duitse keizer op bezoek in Brugge. Er zijn heel wat schrijnende foto’s. In een poging om de U-boten in de Brugse haven te bombarderen, vielen heel wat bommen op de binnenstad. Hierbij werden honderden huizen vernield en kwamen liefst 124 burgers om. De lezer bevindt zich uiteraard ook in Brugge als de stad in oktober 1918 bevrijd wordt en de vreugde na vier jaar niet op kan. Door de precieze informatie bij de 250 authentieke, grotendeels nooit gepubliceerde foto’s biedt dit boek een boeiende confrontatie met deze vier bewogen jaren.’
In EXit-februari is de maestro erg streng voor het Vlaamse, i.c. het Brugse, concertpubliek: 'De wereld verandert snel en dat geldt ook voor het concertpubliek. Helaas schort er iets aan het Vlaamse concertpubliek. Vraag aan honderd Bruggelingen wie Mozart is en een deel antwoordt dat hij nog leeft. In Duitsland is het publiek zeer geïnteresseerd. Na een concert komt publiek mij opzoeken met interessante vragen. Hoor ik een Vlaming, hoor ik zoveel keer onzin.’
Van Immerseel is in de maand februari (9, 10 en 11.02) drie keer present in het Concertgebouw. Op het programma: Fauré, Debussy, Ravel, Satie en Poulenc.
