Vanavond (9.05 om 20 u.) een intiem concert op de scène van het Concertgebouw
Wie in voorbije seizoenen de concerten van Encantar en Zefiro Torna bijwoonde, zag respectievelijk Sofie Vanden Eynde en Romina Lischka toen al aan het werk. Deze getalenteerde musiciennes zijn rijzende sterren aan het muzikale firmament, en vormen een duo sinds hun studies aan de Schola Cantorum Basiliensis. Hun natuurlijke muzikaliteit en feilloze stijlbewustzijn zijn een zegen in het Franse repertoire voor viola da gamba en teorbe, dat hoogtij vierde aan het hof van Lodewijk XIV. De suites van componisten als Marin Marais, Robert de Visée en Jean de Sainte-Colombe balanceren tussen smaakvolle frivoliteit en emotionele diepgang, tussen de joie de vivre en de weemoed die iedereen zich herinnert uit Alain Corneaus film Tous les matins du monde. Een concert voor liefhebbers van subtiel samenspel en fijnbesnaarde kamermuziek.
Romina Lischka: viola da gamba
Sofie Vanden Eynde: teorbe
Foto PW
Een bijzonder geslaagd concert dinsdagavond (24.04) in het
Concertgebouw: Belgiës meest bekende cellist
Roel Dieltiens en zijn Ensemble Explorations brachten vijf cellosonates van Antonio Vivaldi. De sonates zijn stuk voor stuk zeldzame parels, vergelijkbaar met de (bekendere) suites voor cello van Bach.
De solowerken voor cello werden zelden uitgegeven. Onterecht, zo bleek andermaal. In de cellosonates is Vivaldi op zijn traditioneelst: elk stuk is een ideale mix van kerk- en kamersonate, en getuigt van een perfecte beheersing van het instrument. Op onnavolgbare wijze gaven Roel Dieltiens en zijn continuogroep Vivaldi een stem in dit onbekende repertoire. Dieltiens werd onder meer bijgestaan door de Brugse organist en clavecinist Bart Naessens (gehuwd met Amaryllis Dieltiens, dochter van de bekende fluitist Koen Dieltiens). Een volgelopen parterre bedankte zoveel moois met een zeer warm applaus. (LF)
Giovanni Antonini
Het
Concertgebouw liep dinsdagavond aardig vol voor wat één van de toppers van het voorbije seizoen is geworden:
Het Kammerorchester uit
Basel, geleid door de meer dan flamboyante dirigent
Giovanni Antonini, met een tweeluik Beethoven. Het (publieks)hoogtepunt zat voor de pauze met Beethovens
Tripelconcerto , een werk waarop de Beethovenkenners niet meteen een etiket kunnen kleven. De schittering was weggelegd voor de drie solisten: violiste Isabelle Faust met een authentieke Stradivarius uit 1704, de Hongaarse cellist Miklos Perényi die zijn instrument omarmde en de jonge, uiterst talentvolle Zuid-Afrikaanse pianist Kristian Bezuidenhout, die hier ooit de Musica Antiqua-wedstrijd voor pianoforte won. De dialoog tussen solisten en orkest werd met brio gestuurd door Giovanni Antonini, gekend als medeoprichter van het gereputeerde barokorkest Il Giardino Armonico. Het publiek bedankte met een langdurende staande ovatie. Na de pauze stond Beethovens 'Zevende' op het programma: het werk is wijd en zijd bekend omwille van zijn ritmische motieven en de dansende ritmes die uitmonden in vele goed geregisseerde crescendo's. De onbetwiste ster van de avond was echter de dirigent die bedankte met een vrolijke mars.
Kristian Bezuidenhout (Music Review)
Zaterdag 14 april brengt Muziektheater Transparant de opera 'Pelléas et Mélissande' van Claude Debussy , een lyrisch drama naar een tekst van Maurice Maeterlinck. Onvermeld gebleven in de brochure van het
Concertgebouw en in de EXit-agenda is de bijdrage van componiste
Annellies Van Parys, van Brugse origine, die de opera bewerkte in een eigenzinnig arrangement. Rechtvaardigheid geschiedt met onderstaande brief van AntwerpenaarJoris Duytschaever.
Beste,
doorgaans ben ik als Antwerpenaar zeer gelukkig met "Exit", maar op p.29 schiet uw agenda toch zwaar te kort bij de aankodiging van "Pelléas & Mélisande", dat voorgesteld wordt als een werk van Debussy alleen, daar waar het gaat om een arrangement van Annelies van Parys. Die had dus "equal billing" moeten krijgen, te meer daar ze jarenlang verbonden was aan het Brugse conservatorium. Deze nalatigheid herinnert me aan de situatie enkele jaren terug toen "Ruhe" op de meeste affiches kwam als een werk van Schubert, daar waar de buitenlandse pers vond dat de finale door Van Parys het eigenlijke hoogtepunt was.
Joris Duytschaever.
Brussels Jazz Orchestra: Foto David Legreve
Met 6 concerten wordt de muziekliefhebber door De Werf in maart erg verwend. Voor Nils Lindberg's Requiem gaat het Kunstencentrum bovendien eens te meer een samenwerking aan met het Concertgebouw.www.concertgebouw.be
Melomanen met een uitgesproken voorkeur voor de klank van de saxofoon zullen begin maart tot tweemaal toe hun gading vinden. Op 2 maart treedt het Rova Saxophone Quartet (USA) aan, waarvan de leden enkel alt-, bariton-, sopraan en/of tenorsax bespelen. Ze voelen zich beïnvloed door Braxton en Coltrane, net zo goed als door Varèse, Messiaen en Xenakis. Nog méér saxofoongeweld is er al 3 dagen later: altsaxofonisten Pete King en Benjamin Herman brengen dan samen met het Rein de Graaff Trio 'Alto Madness', waarin hardbop en bebop de boventoon zullen voeren.
Opnieuw Amerikanen op bezoek op 15 maart, nl. het Claudia Quintet, als special guest brengen zij Theo Bleckmann (vocals) mee.
Nils Lindberg, wiens Requiem op 17 maart in het Concertgebouw wordt uitgevoerd, is een Zweedse componist en pianist die zich niet enkel tot het jazzidioom beperkt, maar ook andere muziekgenres verkent. Dit werk voor big band en koor, dat in april 1993 zijn première beleefde en intussen zowel in Europa als de VS al ruim 100 keren werd uitgevoerd, zal in Brugge worden gebracht door het intussen ook buiten de landsgrenzen fel bewierookte Brussels Jazz Orchestra en het Vlaams Radio Koor, met als dirigent Kurt Bikkembergs.
De (volledig Belgische) double bill op 23 maart kadert in de reeks Jazz Lab Series: het trio Leroux-Landfermann-Burgwinkel komt zijn debuut-CD (W.E.R.F.104) voorstellen; tweede act die avond is Collapse, met o.a. Yannick Peeters.
Maart wordt afgesloten door AKA Moon: na hun verschroeiende concert in de Ganzeveer (September Jazz editie 2010) zie ik dit trio op 31 maart graag eindelijk nog eens op het podium van het Kunstencentrum zelf. Intussen bestaat de groep twintig jaar, wat de heren zullen vieren met de opname van een nieuwe CD (release voorzien in maart), waarna deze drie-eenheid verkast naar Parijs als artist in residence gedurende 2 jaar. (PJG)
Het
Concertgebouw viert nog een week lang haar tienjarig bestaan met onder meer een goed gemaakte promofilm op
Focus .Het voegt daar ook nog een boek aan toe dat een en ander voor de eeuwigheid wil boekstaven. Daarin wordt fors teruggeblikt op
de sleutelmomenten,
de actuele kunstintegraties in het gebouw en
tien jaar programmering van muziek en dans. Men ging daarbij uitsluitend te rade bij de beroepsschrijvers uit het vak (
Geert Van der Speeten, Laurens De Keyzer, Mia Verstraete…) of vakmensen uit de kunstensector (
Tom Eelen, Marianne Van Kerkhoven, Peter Verhelst…), maar voorts bij niemand uit de Brugse kunstensector. Dat levert natuurlijk vakwerk op, maar het beursaandeel
lokale passie mocht wat prominenter zijn. Gelukkig biedt de publicatie heel wat degelijke en soms verrassende foto’s van het leven in dit zo bepalende gebouw in de stad.
Met dit boek is de cirkel rond Brugge 2002 helemaal rond. In 1999 was er Omtrent Brugge waarin Vlaamse intellectuelen ‘indrukken en gedachten’ weergaven omtrent de cultuurhoofdstad, in 2003 zag intendant Hugo De Greef het grootser met een cassette met zomaar eventjes vijf boekdelen en nu is er ‘X-10 jaar Concertgebouw’. Beeldend uitgegeven door Uitgeverij Lannoo.
Nieuwe EXit dit weekend uit!
Bart Caron over Brugge: 'De middelmatigheid van toen heeft plaats gemaakt voor dynamiek'.
Jos van Immerseel: 'Wij hebben zo'n rijk historisch verleden, maar wij gaan zo miserabel om met cultuur'.
De Brugse inbreng in Humo's Rock Rally.
De Werf en Lumière samen in een mini-film en theaterfestival.
D-spot: hét dansfestival voor jonge makers.
Het feest van de Belgische jazz in het Concertgebouw.
Jonge Brugse Zwaan: filmmaakster Nele De Cat.
Voorts: de programmering van de Brugse (en andere) cultuurhuizen en de Agenda van Brugge Plus.
